Salamandra luzytanska
Kasyno onlineRodzina salamandrowatę (Salamandridae) Wygląd: niezwykle smukła salamandra o wydłużonym, bocznie żebrowanym tułowiu, gładkiej i błyszczącej skórze, wypukłych oczach i delikatnych nogach. Grzbiet brązowawy do czarniawego, zazwyczaj z dwoma wyraźnymi złocistobrązowymi lub miedzianoczerwonymi podłużnymi pasami, łączącymi się na grzbietowej stronie wyjątkowo długiego ogona. Strona brzuszna brązowawa. W okresie rozrodczym samce mają modzele godowe na wewnętrznych powierzchniach przednich nóg i na wąskim ogonie. Całkowita długość ciała nie przekracza 150 mm. Występowanie: północno-zachodnia część Półwyspu Iberyjskiego. Środowisko: s. luzytanska związana jest z chłodnymi ciekami wodnymi. Występuje najchętniej na porośniętych bujną roślinnością brzegach potoków z licznymi kaskadami. Spotykana jest także nad strumieniami o umiarkowanym nurcie. W górach sięga rzadko ponad 1000 m n.p.m. Tryb życia: dorosłe osobniki spędzają dzień w ukryciu pod leżącym drewnem lub kamieniami, przeważnie w cienistych miejscach w bezpośrednim sąsiedztwie wody; młode po przeobrażeniu są aktywne w ciągu dnia. Jeśli zamieszkiwany potok latem wysycha, salamandra zapada w sen letni, natomiast wydaje się, że najczęściej nie przechodzi snu zimowego. Ruchy ma zwinne jak jaszczurka i podobnie jak ona ma zdolność odrzucenia ogona (autotomii). 6 weidera
