Traszka sardyńska
Rodzina salamandrowate (Salamandridae) Wygląd: smukły płaz ogoniasty z wydłużoną, płaską głową, mocno wystającą górną szczęką i często szorstką, brodawkowatą skórą. Ubarwienie grzbietu bardzo zmienne, przeważnie czerwonawe do czarnobrunatnego lub oliwkowozielonego z żółtawym do czerwonawobrązowego pasem środkowym i ciemniejszym plamkowaniem. Strona brzuszna biaława do szarej; brzuch, szczególnie u samców, pokryty ciemnymi punktami. Samce mają ponadto ostrogowate utwory na goleniach tylnych nóg, a w okresie godowym stożkowatą kloakę. Traszka sardyńska osiąga do 140 mm długości, przeważnie jest mniejsza. Występowanie: ograniczone tylko do Sardynii. Środowisko: występuje zarówno na terenach nizinnych, jak i w górach, gdzie sięga do 1800 m n.p.m. Zasiedla utrzymujące się wiele miesięcy wody kałuż, wyrobisk, potoków i małych jezior. Tryb życia: na dnie zbiorników chętnie kryje się pod kamieniami. W odróżnieniu od innych gatunków z rodzaju Euproctus znosi także wyższą temperaturę wody. Żyjące na lądzie osobniki przebywają stale w pobliżu wody w jamach pod kamieniami. Jest zwierzęciem zmierzchowym i nocnym, ale wyjątkowo można ją spotkać również w ciągu dnia. Rozród: podczas odbywającej się w wodzie kopulacji, polegającej na brutalnym zagarnięciu we władanie samicy przez samca, dochodzi do bezpośredniego zetknięcia się kloak obu partnerów.
