Płazy ogoniaste

merrell

Płazy ogoniaste stanowią najbardziej pierwotną grupę kręgowców lądowych. Ilustrują w pewnej mierze etap przejścia z wodnego do lądowego trybu życia. Na lądzie ich ruchy są powolne, będąc pochodną podstawowego sposobu ruchu za pomocą bocznych, wężowatych wygięć ciała. Wydłużone, walcowate lub nieznacznie spłaszczone bocznie ciało wspiera się na małych, stosunkowo słabych nogach. Tułów jest zakończony długim ogonem, którego obecność pozwala od razu odróżnić ten rząd płazów od płazów bezogonowych. Dlatego płazy ogoniaste określa się niekiedy również drugą nazwą naukową Caudata (cauda = ogon). W odróżnieniu od skóry gadów zwykle wilgotnej, delikatna skóra płazów jest bezłuska. W związku z tym nie zapewnia im ochrony przed parowaniem wody z organizmu, co ogranicza występowanie płazów na lądzie do miejsc położonych w pobliżu wody, do środowisk wilgotnych lub okresów dużej wilgotności powietrza. Większość europejskich płazów ogoniastych należy do rodziny salamandrowatych (Sa/amandridae). Dzieli się je tradycyjnie na salamandry i traszki, chociaż podział ten ma niewiele wspólnego z systematyką tej grupy. Prowadzą bardzo skryty tryb życia, więc ich występowanie jest często przeoczane, a liczebność zaniżana. kredyt mieszkaniowy

Współpraca

W I T A M Y


fotografia ślubna

MENU STRONY



Ciekawy fragment

Salamandra plamista rzadko występuje poniżej 400 m n.p.m.; żyje przeważnie na wysokości 700-1000 m n.p.m., w niektórych okolicach (na Bałkanach) znajduje się ją znacznie wyżej.

Sponsor serwisu







Mapa Strony